Leadership at the end of the world

The first time to write a blog during the expedition. I had a good and safe trip from Amsterdam to ultimately Ushuaia, the most southern city of the world (“the end of the world, the beginning of everything”). Ushuaia was the place to meet all other expedition members, to get familiar with each other, and to accommodate to the new circumstances. In addition to the first lectures and training courses of the “Leadership of the Edge” program, I spent a lot of hours in Ushuaia to beat Argentinian bureaucracy. The reason was that the paint that I had sent to Argentina caused quite a bit of confusion with the local authorities, especially the customs. Finally, the paint was delivered to the ship 1 hour before departure. Unfortunately, the painting materials, including nicely prepared testpanels, which were sent with a different courier, were never allowed to leave customes in Buenos Aires_despite the help of our Argentinian colleagues and the chasing done by the guys back in the lab in Sassenheim. Thanks to all!! In the mean time, consequently, I had to go out and buy brushes, wooden panels, nails, etcetera to actually being able to take up the challenge to do some painting at the E-base. Not too easy with my limited, if existing at all, knowledge of the Spanish language. It is now Monday afternoon, and we are almost 48 hours on the ship, on our way to Bellingshausen, Antarctica. The Drake Passage was for a sailor very calm. I had luckily enough no problem at all with seasickness. The rocking and rolling of the boat, though, caused still quite some problems for about a quarter of the people. Today was really exciting: we saw the first humpback whales and our first iceberg: IMPRESSIVE. I look forward to drop the anchor near the shore of the Antarctic peninsula in really calm water, allowing to take a shower without the risk to fall out of the shower cabin.

Eindelijk weer de gelegenheid om een stukje in mijn blog te plaatsen. Een prima reis van Amsterdam, via Frankfurt en Buenos Aires naar Ushuaia: de zuidelijkste stad ter wereld: el fin del mundo! Behalve 2 dagen acclimatiseren was het voor mij ook het duel met de Argentijnse “paarse krokodillen”. Het gevecht moest aangegaan worden met de bureaucratische Argentijnse douane, waarbij het een hoog ‘kastje-muur-kluitje-riet’ gehalte had. Maar, 260 dollar armer, een uur voor vertrek had ik dan toch mijn eigen verf weer in handen. Het pakje met verfspullen en panelen is nooit verder dan Buenos Aires gekomen en wordt daar nu vernietigd, omdat de import van hout (panelen) en textiel (laboratorium jas) niet toegestaan is…. Dan maar wat improviseren en wat spullen gekocht in Ushuaia. We zullen zien of het gaat werken. Zaterdagmiddag zijn we dan eindelijk aan boord gegaan van het schip, de “Ushuaia”, dat ons thuis zal zijn in de komende 12 dagen. De Drake Passage viel alleszins mee. Ik had helemaal nergens last, net als de meesten, hoewel een kwart toch nog behoorlijk ziek is geworden. Kijken maar hoe dat op de terugreis gaat. Vandaag de eerste walvissen (humpbacks) en onze eerste ijsberg. Echt overweldigend!